This is U*

Βουτιές στο παρελθόν. Παρασκευή βράδυ στον εξώστη στο Κύτταρο. Περιμένουμε να γεμίσει ξανά το μαγαζί. Περιμένουμε τους Nightstalker να βγουν στην σκηνή, να παίξουν τα κομμάτια μας. Αυτά που ακούγαμε στο αμάξι το καλοκαίρι, αυτά που ακούγαμε σε εκείνο το μπαρ, που τώρα έκλεισε. Εκείνα που ακούσαμε για πρώτη φορά σε κάποια TDK κασέτα στο γυμνάσιο, παρακινημένοι από κάποια κριτική στην στήλη «Ελληνική Σκηνή» στο Metal Hammer.

«Γεννημένοι» το 1989 οι Nightstalker, κουβαλάνε 24 χρόνια πορείας σαν μπάντα στην πλάτη τους. Και το δείχνουν. Όχι με την κούραση τους αλλά με την δύναμη που βγάζουν. Με το πάθος τους. Με τα rifs τους και τους στίχους τους. «Είμαστε ακόμη εδώ. Μπορούμε. Πιο δυνατοί από ποτέ. Δεμένοι όσο τίποτε». Δεν το λένε αλλά σφυρίζει στα αυτιά σου που κουδουνίζουμε από τα ντεσιμπέλ.
«Iron», «Freakland», «Just a burn», «Αll Around», «Dead Rock Commandos», «Use», «Baby God is Dead», «Τrigger Happy»,  «Voodoo U Do», «Line», όλο το «Ritual» (μαζί με την διασκευή στο Iron Horse των Motorhead). H λίστα είναι μεγάλη και μακριά και, άλλωστε, ποτέ δεν μου άρεσε να γράφω playlists. Η ουσία δεν κρύβεται ποτέ στις λίστες, μόνο στα βιώματα. Και έπρεπε να είσαι εκεί για να καταλάβεις πως αν θέλεις γίνεται, πως αν παλεύεις μπορείς να τα καταφέρεις. Μπορείς να γεμίσεις ένα μαγαζί, να κάνεις τον κόσμο να τραγουδάει μαζί σου και κυρίως εσύ να (μοιάζεις πως) νιώθεις γεμάτος.
Βέβαια, δεν είναι πάντα έτσι. Στο ίδιο χώρο πριν λίγες μέρες, ο Paul Di Anno ήταν στην σκηνή. Διαλυμένος, ανήμπορος να τραγουδήσει, υποβασταζόμενος για να κινηθεί πάνω στην σκηνή. Μια καρικατούρα που επιβιώνει επειδή ήταν ο πρώτος τραγουδιστής των Ιron Maiden. Μια κλασσική άγγλοφατσα, που δεν μπορεί να τραγουδήσει πια τα κομμάτια που κάποτε γράφτηκαν για αυτό. Γεμάτος (τουλάχιστον έτσι μοιάζει) θλίψη, που αυτοί που τον έδιωξαν ακόμη γεμίζουν στάδια, βγάζουν δίσκους και μάλλον έχουν πύργους και θησαυροφυλάκια, όπου κολυμπάνε στα λεφτά σαν τον Σκρούτζ Μακ Ντάκ.
Για άλλους ο χρόνος μοιάζει σαν φάρμακο και για άλλους σαν δηλητήριο. Άλλους τους σπρώχνει μπροστά, άλλους τους κρατάει συνέχεια πίσω…
So don’t stay behind/Just break the line/See how far you can go/And tell me how it feels**
*Τίτλος και στίχοι κομμάτι των Nightstalker 
γράφει ο Δημήτρης Τσουκαλάς

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


*