38sxoliasm

Οι απόγονοι των κοτζαμπάσιδων ταγμένοι στο ξεπούλημα της χώρας

Τελευταία σκέφτομαι ότι αυτός ο τόπος έχει προδιαγεγραμμένη πορεία, καθώς από την επανίδρυσή του μετά την επανάσταση του 1821, εμφανίζεται να τρώει ανά τακτά χρονικά διαστήματα τις σάρκες του αλλά και σαν τον αρχαίο θεό του, τα παιδιά του. Ως αληθινός «πατριώτης» -παρά το ότι παραπλήσιες εκφράσεις παραπέμπουν σε περιφεριακούς εθνικισμούς και ενοχλούν την όποια αισθητική μου, εδώ νομίζω οφείλουμε να ξαναθυμηθούμε την αληθινή τους εννοιολογία- αρχίζω να πιστεύω ότι η ομορφιά αυτού του τόπου εκτός του ότι είναι προκλητική και κατ’ επέκταση αξιοζήλευτη, είναι βέβαιο ότι δεν μας αξίζει. Ίσως οι «φίλοι» μας οι Τούρκοι που κατηγορούνται για πρωτογονισμό και έλλειψη πολιτισμικού επιπέδου- προσωπικά διαφωνώ απολαμβάνοντας αξιόλογους δημιουργούς της  τέχνης προερχόμενους από την μαγική ανατολή- ήταν και θα αποδεικνύονταν πολύ πιο ικανοί να την προστατεύσουν από τα πολιτισμικά αρπαχτικά θηρία των πολιτισμένων και απρόσωπων πολυεθνικών της παγκόσμιας απληστίας, που μεταμοντέρνα ονομάζονται «αγορές».  Η αοριστολογία δεν είναι τυχαία, αντίθετα παραπέμπει εύστοχα στο γεγονός ότι θέλουν ο εχθρός να θεωρείται αόρατος. Αυτός ο τόπος μας δώθηκε τότε, όχι επειδή κάποιοι αποφάσισαν να δώσουν το αίμα τους, αλλά επειδή κάποιοι  επιτήδειοι κοτζαμπάσηδες υποσχέθηκαν ότι μέσα από τις επερχόμενες γενεές τους, θα δημιουργηθούν «αυθεντίες» σε θέματα ξεπουλήματος αξιών. Οι Ευρωπαίοι βοήθησαν τους προγόνους μας να γίνουν κράτος, γιατί μας θεώρησαν σαν ράτσα «μπασταρδεμένους» και επιρεπείς στις καταχρήσεις. Πρέπει να δούμε ότι όλα έγιναν βάση σχεδίου και λογικής χωρίς να μας χρειάζεται κανένα σενάριο για θεωρίες συνωμοσίας. Γιατί  ο εχθρός δεν είναι έξω, δυστυχώς είναι μέσα μας. Και όπως πολύ σοφά λέει ο Σπινόζα «επειδή η λογική δεν μπορεί να νικήσει το πάθος, πάθος μας πρέπει να γίνει η λογική». Και ας μην μπερδευόμαστε παρακαλώ πολύ με αμπελοφιλοσοφιές του τύπου ότι οι λογικές είναι πολλές και άλλες  «κουτοπόνηρες» δημαγωγίες ή θεοσοφιστικά συστήματα ανωτερότητας εκ του μη όντως. Ο Σπινόζα γνώριζε ότι η λογική είναι μία τουλάχιστον στα αυταπόδεικτα και για τα βαθύτερα απλά θέλει να την χρησιμοποιήσουμε, προκειμένου να μας οδηγήσει στην αλήθεια. Ο Σπινόζα λοιπόν, όχι μόνο θα αντέκρουε την αοριστία του εχθρού μέσα από την θεωρία του, αλλά σίγουρα πολύ εύστοχα θα μας υποδείκνυε την ταυτότητά του. Ξεκινώντας από το αυταπόδεικτο της αχρηστίλας-ανικανότητάς μας μέχρι τις διάφορες θεωρίες που ασπάζονται οι στημένες αυθεντίες του τίποτα, εάν ακολουθήσουμε την απαράμιλλη λογική του μεγάλου φιλοσόφου θα μας οδηγήσει στην απλότητα της μίας και μοναδικής αλήθειας, που αφορά πάντα στο συγκεκριμένο θέμα… Ποιό είναι το θέμα; Μα γιατί επιτέλους δεν παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας;Γιατί δεν βοηθάμε τους εαυτούς μας να βιώσουν με την αξιοπρέπεια και την αυτάρκεια που έχει αυτός ο τόπος; Γιατί τόση εξάρτηση από ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα που είναι ολοφάνερο ότι εκτός του ότι τροφοδοτεί τους λίγους συγκεκριμένους «απόγονους» δεν υπάρχει περίπτωση να μας βοηθήσει σε τίποτα εκτός από το να έχουμε – αν βέβαια μπορούμε να τα πληρώσουμε – καλύτερα συστήματα τεχνολογίας; Και κάπως έτσι φίλοι μου καταλήξαμε άπαντες να κοιτάμε προσηλωμένοι στο τίποτα μια οθόνη, επειδή ακριβώς δεν μπορούμε να κοιτάξουμε μέσα μας. Να είστε σίγουροι ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να κοιτάξουμε μέσα μας και σταματήστε να πλανάστε ότι χρησιμοποιώντας καθημερινά τις ορολογίες της τεχνολογίας γίνεστε σημαντικοί. Απλά γινόμαστε πιο χειραγωγημένα πιόνια στην σκακιέρα του νεοσύστατου φιλελευθερισμού, παραμένοντας υπό χρήση, κυρίως μέσα από την ηλιθιότητα των παραπλανητικών επιλογών που φαντασιωνόμαστε ότι έχουμε.

γράφει: η Κυριακή Θεοδωρίδου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


*